...

Ik noem je Aurea. Dat betekent goud...' Op de ruige vlakte in Engeland krijgt de merrie Darinde een prachtig veulen. De vacht van het merrieveulen glanst als goud en haar manen en staart zijn zuiver wit. Het leven voor de pony's op de vlakte is mooi, maar hard. Aurea is twee jaar als er op een dag een vrachtwagen de vlakte op rijdt. Haar moeder schrikt en waarschuwt Aurea. Ze weet wat de komst van de mensen betekent. 'Vergeet nooit waar je vandaan komt,' vertelt ze haar dochter. 'Je bent een pony van de vlakte. Wees daar trots op!' Aurea wordt gevangen, samen met een stal andere jonge pony's. Dit is het begin van een spannende reis, van de ene stal naar de andere. Aurea krijgt nieuwe vrienden, zoals de grote bruine hengst Winston, en leert de mensen van dichtbij kennen. Sommigen zijn heel lief, maar er blijken ook mensen te zijn die het niet zo goed met pony's voor hebben...